De laatste levensfase

De laatste levensfase: wat kan het Johannes Hospitium voor u doen?

U leest deze informatie omdat u of uw partner/familielid/bekende ongeneeslijk ziek is. Zodanig dat thuis blijven wonen moeilijk wordt en er behoefte is aan een veilige plek voor de laatste ziekteperiode. Een plek waar iemand zich thuis en geborgen voelt én waar 24 uur per dag professionele zorg aanwezig is.Dat kan in het Johannes Hospitium.

Hier leggen we u uit wat u van ons kan verwachten. Maar ook wat u en uw naasten zelf kunnen doen.

Palliatieve zorg

Palliatieve zorg is helemaal afgestemd op iemand die weet dat hij niet meer beter kan worden en uiteindelijk zal gaan overlijden. Deze zorg wil helpen bij het behoud van levenskwaliteit en bij het vinden van waardigheid en rust bij het sterven.

IMG_9440

Het is maatwerk, van dag tot dag, van uur tot uur. Alles draait daarbij  om aandacht voor de persoon in kwestie en ook voor de mensen om hem of haar heen. De arts, verpleegkundigen, vrijwilligers en psychosociaal werkende kunnen heel veel doen om lichamelijk ongemak draaglijk te maken. Daarnaast is er ook veel aandacht voor ‘geestelijke pijn’: het lijden. Lichamelijk en geestelijk lijden kan in het hospitium ook verzacht worden met behulp van wat genoemd wordt ‘complementaire zorg‘ m.a.w. aanvullende zorg. Denk hierbij bijvoorbeeld aan zaken als voetmassage en muziektherapie.

Hulp bij geestelijke pijn

Geestelijke pijn is niet altijd zichtbaar. Zeker niet voor de omgeving. Maar dat wil niet zeggen dat het er niet is. Soms voelt iemand zich zo gevangen in het lijden, dat erover praten niet lukt.

Voorbeelden van geestelijke pijn zijn:

  • Angst: voor pijn, verlies van waardigheid, een ander tot last te zijn enz.
  • Burn-out: zich uitgeput voelen, verlangen naar het einde
  • Controle: moeite met het loslaten van de regie en de zelfstandigheid
  • Depressie: nergens meer van kunnen genieten

Wat kunt u zelf doen?

Wat wij inmiddels weten van onze bewoners is dat er betere en mindere dagen zijn, zoals dat het hele leven zo gaat. Pijn, angst en verdriet komen en gaan. De hospice-medewerkers kunnen een deel daarvan wegnemen, door aandacht voor u te hebben en u geborgenheid te bieden, door medicatie toe te dienen. En zelf kunt u ter voorbereiding nadenken over wie u graag om u heen wilt hebben als u het moeilijk heeft. Wat zou u willen dat anderen voor u doen en hen dat tijdig vragen. Is er muziek die u graag wil horen of zijn er speciale boeken die u nog wilt lezen? Mogelijk zijn er dingen, bijvoorbeeld een schilderij of een kast, waar u aan gehecht bent, die u graag om u heen wilt hebben. Of misschien is er wel iets heel anders waar u steun aan beleeft of wat u geruststelt.

Wat kunt u als naaste doen?

Als familielid of vriend lijdt u mee. Waarschijnlijk voelt u zich machteloos en hoopt u toch iets voor uw geliefde te kunnen doen. Dat kan. Er zijn voorbeelden te noemen waarbij familie de grootste geestelijke pijn verzacht, simpelweg door aanwezig te zijn. Door even de hand vast te houden, misschien zelfs even bij de zieke op bed te komen zitten of liggen. Of door de krant voor te lezen. Soms zit het in dit soort kleine dingen. Als naaste mag u 24 uur per dag aanwezig zijn en u kunt ook blijven slapen. U kunt uw partner of familielid ondersteunen zoals u dat samen wilt. Ook voor u geldt: bedenk wat u zelf nodig heeft bij deze soms moeilijke en uitputtende taak. De medewerkers van het hospitium zijn er ook voor u!

Het Johannes Hospitium en Euthanasie

Het Johannes Hospitium is een plaats waar uiterst genuanceerd wordt gedacht en gehandeld rondom het levenseinde. De oprichters hebben indertijd (1998) gekozen voor een benadering waarbij alles wordt gedaan om het lijden te verzachten, met uitzondering van euthanasie. In de afgelopen ruim 18 jaar heeft zich slechts enkele keren een situatie voorgedaan waarbij een bewoner uiteindelijk koos voor een dergelijk traject. Uitgangspunt van het hospitium beleid is om het lijden te verzachten, niet om het levenseinde proberen uit te stellen, noch om het leven te bekorten.

Alle huisartsen in de directe omgeving zijn goed geïnformeerd over de identiteit en werkwijze van het Johannes Hospitium. Het niet bieden van euthanasie was rond de oprichting van het hospice een heikel punt in de communicatie met de huisartsen. Inmiddels lijkt deze discussie niet meer te worden gevoerd en is in de beeldvorming in positieve zin veel veranderd. Een verzoek om euthanasie komt betrekkelijk weinig voor in het Johannes Hospitium. Het wordt gezien als een ultieme vraag van de bewoner om extra steun en begrip. Het bieden van een luisterend oor, liefst zo snel mogelijk en samen met een naaste, maakt vaak dat de acute lijdensdruk afneemt. De vraag (de nood) achter de vraag om euthanasie kan bijna altijd anderszins worden beantwoord. Euthanasie blijkt ook buiten het hospice maar bij een zeer gering percentage van de patiënten te worden voltrokken. Geconcludeerd wordt dat goede communicatie voorafgaande aan de opname in het hospitium, essentieel is. Opgemerkt wordt dat dit punt extra bewaakt moet worden tijdens een noodsituatie waarbij er een spoedopname of tijdelijke opname wordt overwogen.

Wanneer uiterste inspanningen op het gebied van palliatieve zorg zijn gedaan en bij een bewoner de wens van levensbekorting blijft bestaan, zullen de huisarts en een SCEN-arts om advies worden gevraagd. Op hun beslissing kan na een zorgvuldige voorbereiding levensbekorting geschieden, waarbij dit in goed overleg met alle partijen maximaal zal worden gefaciliteerd. Voorop staat dat de zorg voor de betreffende bewoner maximaal moet worden gewaarborgd, zoals is vastgelegd in het Nederlands recht en dat de bewoner hoe ingewikkeld zijn/haar vraag ook is, nooit door het Johannes Hospitium in de steek gelaten zal worden.

De levensbekorting zal niet worden verricht in het hospitium. Indien mogelijk verdient het de voorkeur dat de levensbekorting thuis/in eigen kring plaats vindt en niet in het hospitium. Bediscussieerd en vastgelegd per situatie moet worden hoe door het Hospitium te handelen als terugplaatsing van een bewoner naar huis of overplaatsing naar elders niet verantwoord, onmogelijk, of onwenselijk is. Deze beslissing dient, gezien de mogelijke impact, genomen te worden door de directie in samenspraak met het bestuur. Het zal steeds gaan om een uniek besluit, afgestemd op de specifieke situatie van dat moment. Vanzelfsprekend kunnen medewerkers in de breedste zin van het woord nooit tot iets in deze worden verplicht.

Wilt u meer weten? Bel dan naar [0297-230290]. We staan u graag te woord.